در روزگاران نه چندان قدیم ، فرزندان شغل خود را از پدران به ارث می بردند  و وارد بازار کار می شدند . اما امروزه با پیچیده تر شدن جوامع و گسترش یافتن مشاغل دیگر چنین نیست . آنها از بدو تولد مسیری که از خانواده آغاز می شود را  با ورود به دنیای تحصیل و آموزش طی کرده  و با مشاغل مختلف آشنا می گردند و نگرششان در مورد حرفه و پیشه آینده شان شکل می گیرد . انتخاب شغل یکی از سه تصمیم مهم دوران  حیات انسانهاست و شاید به جرات بتوان گفت مهمترین تمصمیم آنهاست .

البته  درزمان کنونی ، انتخاب شغل خیلی سخت تر از قبل شده است . این مساله از سه  علت سرچشمه می گیرد : اولا امروزه شغل های خیلی بیشتری نسبت به گذشته وجود دارد . همچنین تعاریف شغلهای مختلف تغییر پذیر تر شده اند و در آخر اینکه سطح توقعات انسانها بسیار بالاتر رفته است و همه انتظار دارند حرفه ای مناسب با درآمد عالی داشته باشند .

در این میان ، نقش مراکز تحصیلی  نقشی بی دلیل و مهم است . چراکه دوران سرنوشت ساز زندگی افراد در مدارس طی شده و مسیر انتخاب یک شغل مناسب از آنجا می گذرد . بر این اساس از سال 1373 هفته اول اردیبهشت ماه هر سال به نام هفته مشاغل نامگذاری گردیده است و آموزش و پرورش سعی می کند با برگزاری نمایشگاه ها و کارگاه های مختلف و همچنین بازدید از مشاغل گوناگون و دعوت از صاحبان مشاغل و حرف و برنامه هایی از این قبیل ، دانش آموزان و آینده سازان ایران اسلامی را با آخرین اطلاعات شغلی آشنا کند .همچنین وجود  مشاوران تحصیلی و شغلی در آموزشگاه ها برای ارتقای مهارت های تحصیلی و فرایند یادگیری و در نهایت انتخاب رشته  و شغل مناسب کمک شایانی می نماید .نباید فراموش کرد مدارس تنها بخشی از روند هدایت  شغلی دانش آموزان را برعهده دارد و نمی توان ئنقش خانواده و جامعه را در این بین نادیده گرفت .خانواده به عنوان اولین و اساسی ترین نهاد اجتماعی  وظیفه دارد بستر اولیه برای ذشد و کشف استعدادهای فرزندان را فراهم سازد و مراکز تحصیلی  هم این فرایند را به صورت  آکادمیک  ادامه داده و ارتقا می دهند . جامعه و مسولان نیز باید فضا و ابزار کافی و مورد نیاز برای انتخاب شغل و کار و فعالیت مهیا نمایند . متاسفانه نبود بینش  عالی در انتخاب  رشته و شغل باعث شده تا برخی در حرفه ای مشغول شوند که بدان علاقه ای ندارند و نیز بسیاری از فارغ التحصیلان نظام آموزشی کشور نتوانند به شغل مناسبی دست یابند یا در رشته تحصیلی خود به کار گرفته نمی شوند. این  رویه  ، علاوه بر خسارات اقتصادی و مالی هنگفتی که بر جای دارد و موجب کند شدن و تباه شدن  کارها می شود ، ضربات روحی و عاطفی راهم برای جامعه  در پی دارد .

نامتوازن بودن خروجی های نظام آموزشی  با بازار کار معضل بزرگی است که کارشناسان  و حتی مقام معظم رهبری  نسبت به ادامه این روند ابراز نگرانی  کرده اند . بنابراین حوزه آموزشی  متناسب با نیازهای شغلی جامعه  باید شکل گیرد و این مساله  احتیاج به بازنگری اصولی و دقیق دارد .

هفته مشاغل فرصت مناسبی است  برای اجرای برنامه های علمی و ترویجی و آموزشی و آگاهی بخشی به نوجوانان و جوانان در راستای انخاب شغل و حرفه مناسب با استعدادها و نیاز کشور .گزینش آگاهانه یک شغل ؛ از یاس و سرخوردگی و ناامیدی  فرزندان ایران اسلامی جلوگیری کرده و نیز چرخ های توسعه و پیشرفت مملکت را  شتابان تر به حرکت در می آورد .توجه به این نکته ضروری است که  نامگذاری و تعیین این هفته ، اقدامی  نمادین برای توجه دادن افکار به سمت معرفی و انتخاب صحیح مشاغل است و نباید همه اقدامات برای شناساندن شغل ها و حرفه ها و کشف توانایی ها واستعدادهای  سازندگان فردای ایران بزرگ ، محدود به همین ایام شود ودر تمامی روزهای سال بایستی معرفی مشاغل انجام وعملی گردد.

همچنین لازم است برنامه های هفته معرفی مشاغل ، از محدود ه مدارس و آموزشگا ه ها خارج شده و به سطح جامعه کشانده شود و ادارات و سازمانهای گوناگون و شرکتهای صنعتی  نیز به اجرای  طرح های متناسب  در این زمینه بپردازند و حتی  از آموزش و پرورش پیشگام تر وپیشقدم تر باشند و جلوتر حرکت کنند .